Impressies

Terugblik Gezinskerk 17 maart: Aan de weg timmeren met Jozef

Wij bouwen een stevig huis

Bij de Gezinskerk van zondag 17 maart stond het verhaal van twee huizenbouwers centraal:
een parabel die Jezus heeft verteld. Twee mannen wilden een huis bouwen en zochten het mooiste plekje uit. Een man bouwde een huis op een rots, het duurde lang om alle stenen naar boven te sjouwen en hij moest hard werken. Toen het klaar was ging hij erin wonen en er stak een storm op.
Het water van de zee sloeg tegen de rotsen. Toen de storm was gaan liggen, stond het huis nog fier overeind en de man kon gaan vissen.
De andere man vond een mooi plekje aan het strand dichtbij de zee en bouwde daar zijn huis. Toen het af was ging hij er in wonen. Er kwam een storm. Het water van de zee sloeg tegen het huis aan. Toen de storm was gaan liggen bleek het huis verwoest.
Hoe hebben de beide mannen zich gevoeld tijdens de bouw, tijdens de storm en toen de wind was gaan liggen? Wat zijn de huizen op de rots en in het zand? Vragen waarover we na het verhaal in gesprek zijn gegaan.
Daarna waren de kinderen aan de beurt om zelf huizen te bouwen op een rots of in het zand. De kinderen moesten met hun ogen dicht een huis bouwen van blokken, de ouders gaven aanwijzingen. Het was lastig om er een stevig bouwwerk van te maken. Daarna speelden we het spel Jenga. Omdat er bij de vorige bouwwerken voor de rots was gekozen, werd de toren nu in het zand gebouwd. Wat een wiebelende toren!

Saskia Kimenai

Terugblik Gezinskerk 10 februari: het grootste gebod

De woestijn.

Vandaag was LIEFDE de rode draad van deze bijeenkomst. Na het openingslied hebben we geluisterd naar het verhaal over de doop van Jezus. In de nagemaakte woestijn kwam het Bijbelverhaal tot leven. Toen Jezus werd gedoopt en de hemel open ging, heeft hij van God gehoord hoeveel hij van hem houdt. Vervolgens mochten we kleuren. Hoe voelt het om dichtbij God te zijn, hoe ervaren we zijn liefde en wat voor kleur heeft die? Kinderen mochten vertellen hoe ze aan hun ouders laten zien dat ze van hen houden en andersom. Door te knuffelen, kusjes te geven, samen leuke uitjes te beleven, tijd te vinden (ook op een gekke, drukke dag) om samen te spelen.
Jij bent een parel in Gods hand. Na het gesprek konden de kinderen een steen van de ‘woestijn’ kiezen en deze mooi inkleuren om die vervolgens op een zelf geknutselde papieren hand neer te leggen. Op deze manier zijn vele pareltjes ontstaan, elk anders, elk mooi en uniek zoals wij allemaal, kinderen van God.

Een enthousiaste ouder

Terugblik familiekerstviering
Droom van een kind

De familiekerstviering op 24 december begon met een kleine verrassing. Elk kind kreeg bij binnenkomst in de Laurentiuskerk een wolkje van papier en kleurpotloodjes om het te versieren en er eventueel een mooie wens op te zetten. De versierde wolkjes werden aan het einde van de viering in de kerstboom achterin de kerk gehangen.

Doordat de viering een fijne sfeer had, waren de kinderen vol aandacht. Nadat de zangers van de Koepeltjes en de Stars met een kaars in de hand zingend de viering openden, klonk het geluid van een berichtje op de mobiele telefoon. Goed nieuws: een droom van een kind is geboren. Pastor Edith Hertog bracht daarna samen met alle kinderen in een feestelijke processie het kindje Jezus naar de stal. De kinderwensen die in de kerstboom hingen zijn op het feest van Driekoningen uitgedeeld. Door heel Dongen hangen deze wolken in de huizen van de mensen om de droom van het kind Jezus niet te vergeten: vrede aan alle mensen.

Terugblik Gezinskerk Sint Maarten

Een kaars aansteken.

Na de gebruikelijke opening op zondag 11 november werd er begonnen aan het verhaal van Sint Maarten. Ondersteund door zwaard, riddermantel en rode mantel kwam het verhaal voor de kinderen tot leven. Na het verhaal konden de kinderen vragen stellen aan Maarten en aan de bedelaar, waarop door henzelf ook de antwoorden werden gegeven.

Maarten deelt zijn mantel.

Maarten sneed zijn mantel door met zijn zwaard en gaf de helft aan de bedelaar. Waarom deed hij dat en waarom stond de bedelaar aan de stadspoort? Delen wij ook weleens wat? Na een gesprekje over delen van materiële zaken als speelgoed en snoepjes en immateriële zaken als tijd en kennis, mochten de kinderen aan de slag om een mooie kaart te maken voor iemand waarvoor ze graag hun tijd en tekenkunsten deelden.

 

De kinderen maken mooie wenskaarten.

De verdieping voor de ouders ging over barmhartigheid. Het waren ondertussen mooie wenskaarten geworden die in een envelop inmiddels zijn of worden bezorgd.