Impressies

Terugblik Gezinskerk 16 februari
Welk werk ga jij maken?

Het verhaal van Mozes is klaar. Welk werk ga jij maken? We kiezen uit de materialen die er zijn en gaan nu zelf aan de slag. Na een half uur is er een tekening over water en eten, een waterput, een woestijn met zand dat in de rondte wordt geblazen, een strand in de zon en Mozes met een mantel om. Al werkend zijn we bezig met de indrukken die zijn opgedaan: de honger en de dorst, het zand van de woestijn, het water, de hitte van de zon, Mozes die de weg wijst, … En dat alles in opperste concentratie. De werken gaan mee naar huis, de voetstap komt op het wandkleed.

Terugblik Gezinskerk 26 januari
Mozes vlucht door het water…en viert feest!

In een kring van kinderen en ouders openden we de woestijnzak om het verhaal te vertellen van het volk van God dat naar Egypte trekt voor eten, maar gevangen wordt gezet door de farao. Na afloop proeven we het verhaal in de matse die we delen, het platte brood dat het volk van God meeneemt op de vlucht voor de farao door het water.
 
Familiekerstviering op kerstavond: Volg het spoor…
De rode loper was speciaal uitgerold voor de familiekerstviering. Iedereen ontving bij binnenkomst een voetstap om een kerstwens op te schrijven. In het kerstverhaal hoorden we hoe alle mensen uitgenodigd worden om naar Jezus te komen. De kinderen legden een lang spoor van voetstappen door het middenpad. Een spoor dat leidt naar Jezus. In de zondagsviering van Driekoningen zijn de voetstappen uitgedeeld aan de bezoekers om de kerstwens door te geven.

Terugblik Gezinskerk 10 november
Het mosterdzaadje

Deze keer geen woestijnzak en geen juten ondergrond waarop het verhaal uit de Bijbel zich gaat afspelen. Uit de doos halen we iets geels. Ik vraag me af… Wat zou het kunnen zijn? De parabel kan beginnen. Lezend in de Bijbel kun je deze parabel gemakkelijk over het hoofd zien. In de Gezinskerk nemen we er de tijd voor. We laten ons uitnodigen om er naar binnen te gaan. De mosterdstruik groeit en groeit en de vogels vliegen aan en bouwen hun nesten. Ik vraag me af… Wat zou het in het echt zijn? Allerlei antwoorden borrelen op.
We sluiten vierend af in de kring: we bidden, met of zonder woorden en steken hierbij een licht aan. Het licht van de grote kaars verspreidt zich en wordt niet kleiner. De lichtjes gaan mee naar huis om er een Adventskrans van te maken.