Terugblik Vrijwilligersfeest

Een aantal weken geleden ontving ik de uitnodiging. Een grote envelop met een doosje erin.
‘Iedereen draagt zijn steentje bij’ stond erop vermeld. Ik was uitgenodigd voor het vrijwilligersfeest in Rijen. Agenda erbij, vrijdag 25 mei was nog vrij. Nou ben ik wel te vinden voor een feestje, dus even rondgevraagd wie er van de communiewerkgroep nog meer van plan waren om te gaan.

Twee ervaren vrijwilligersfeestdeelnemers en twee nieuwelingen reden die vrijdagavond naar Rijen.
Ik had geen idee wat ik ervan kon verwachten, maar ik had wel de uitnodiging aandachtig gelezen en de instructie om de uitnodiging tot een steen te vormen en mee te brengen goed opgevolgd.
Bij binnenkomst in De Boodschap werden we ontvangen door bouwvakkers, bij wie je je steen in ruilde voor consumptiebonnen.
Nadat we voorzien waren van een kopje koffie of thee, vergezeld van een lekkere koek, hebben we plaatsgenomen in de grote zaal. Nog ietwat onwennig, het was al best druk, zijn we aan een tafeltje aangeschoven. Op de tafels stonden dezelfde stenen als de uitnodiging, maar ditmaal met het programma van de avond.

Een gezellig vrijwilligersfeest. (foto: Wim Metsaars)

Programma
Er zouden drie onderdelen de revue passeren, een blok muziek, een (naar wat bleek) toneelspel van de pastores en een voorstelronde van de Personele Unie, met tussendoor een pauzemoment. “Hoi, hallo, goede avond, hé zijn jullie er ook, wat leuk!” Ja, er kwamen nog verschillende bekende vrijwilligers voorbij geschuifeld om een plaatsje te zoeken in de zaal. Een ladyspeaker nam het woord en kondigde het eerste onderdeel aan. Het podium was overigens omgetoverd tot een bouwput, iedereen draagt ten slotte zijn steentje bij.

De Kibbels
We werden getrakteerd op muziek van de Rijense formatie ‘De Kibbels’, voor deze gelegenheid bestaande uit een vijftal dames, waarvan er vier zongen, twee de begeleiding op gitaar verzorgden en één op mondharmonica speelde. Het was een gezelschap dat uit twee generaties bestond en eigen geschreven liedjes ten gehore bracht. We hadden een aantal primeurs. Na dit naar mijn mening mooie blok muziek, was het tijd voor pauze. De zaal stroomde leeg richting de bar, waar de consumptiebonnen gretig werden ingewisseld voor een koude versnapering. Terwijl een ieder met een glaasje met elkaar in gesprek raakte, kwamen er schalen met heerlijke hapjes voorbij.

Antwerpen en Arnhem
Het tweede blok was, zoals ik al aan gaf, voor de pastores, die met de trein naar Antwerpen gingen, maar in de trein naar Arnhem zaten. Een zeer overtuigende treinomroeper zorgde voor een vrolijke noot. De teksten die de pastores in de trein ten tonele brachten verwezen scherp naar het centrale thema van de avond. Edith Hertog had een steen met een verhaal meegebracht en het nummer De Steen werd door hen gezongen. De treinreis strandde in het Broek en met een lied van het koor, met hulp vanuit de zaal voor het refrein, reed de trein terug naar station Gilze – Rijen. Met ‘Bloed, Zweet en Tranen’, met een aangepaste tekst die sloeg op de vrijwilligers, en een overtuigende gitaarsolo van Rob van Uden werd het blok afgesloten en was het weer tijd voor een hapje en een drankje.

Personele Unie
Nadat de plaatsen in de zaal weer waren opgezocht werd de Personele Unie aan een ieder gepresenteerd. De leden gingen niet uitleggen wat de Personele Unie in houdt, maar wel welk steentje zij bijdragen. Nog een afsluitend optreden van de pastores die heel graag ‘Bloed, Zweet en Tranen’ nog een keer wilden doen. Nou, de tranen vloeiden deze keer rijkelijk. Van het lachen dan uiteraard. Het koor had ook nog een slotlied voor het vrijwilligersfeest. Men werd bedankt voor de komst, kon nog afsluiten in de bar en met een plantje waren we tegen twaalven weer thuis.

Ik vond het een hele gezellige avond, leuk programma en uitstekend verzorgd. Dankjewel voor de organisatie.

Saskia